Na ons telefoontje is het weer "aan" tussen ons.

Vorige week belde je mij, je zei dat je de volgende dag met mij wilde afspreken. Je miste mij. Ik had de volgende dag een afspraak met een vriendin, na het eten ben ik naar huis gegaan omdat ik bij jou wilde zijn.

Ik lag te wachten op jou en bedacht mij dat het absurd is dat ik voor jou alles op zij moet zetten. Ik wacht op jou. Jij hebt tijd voor mij, dus ik moet tijd voor jou vrij maken. Ik ben flexibeler dan jij, zeg je.

Toen ik je weer zag na 3 maanden afwezigheid. Het was alsof er vuurwerk in mijn hoofd afging. Jij was weer hier bij mij. Ik hou zoveel van je.

We lagen tegen elkaar en ik miste je al, terwijl je nog naast mij lag.

Je nam afscheid van mij en  zei dat je weg moest. Ik vroeg wanneer ik je weer zou zien, of ik nu weer drie maanden moest wachten. Jij zei dat ik mij niet ongerust moest maken, het kwam goed…

Het komt wel goed, schatje…